Jazz Connection in Managementprogramma Zayaz
Op woensdag 14 december jl. trad Jazz Connection op voor een groep managers uit de wereld van de woningcorporaties. Op uitnodiging van Bas Maassen (de vader van onze pianist Bart en bestuurder van woningcorporatie Zayaz uit Den Bosch) ondersteunde Jazz Connection een clinic, waarin de jazz als metafoor werd neergezet voor modern management. Maatschappelijke ondernemingen die functioneren als jazzorkest! Zonder dirigent, luisterend naar elkaar, een solo als moment voor persoonlijk excelleren, de ritmesectie als de planners en controllers van het orkest en het bedrijf.

Organisatie die swingen doen het beter!
Voor een gehoor van zo’n vijftig managers uit de Nederlandse Volkshuisvestingssector legde Bas Maassen uit, dat de parallel tussen Maatschappelijk ondernemen anno 2012 en de Jazzmuziek uit de 50er jaren van de vorige eeuw gemakkelijk te trekken is. Zo heeft een jazzorkest geen dirigent nodig. En wat zegt dat dan over de rol van de manager in een bedrijf. De opmaat als middel om tempo, toonsoort en nummer te introduceren. Orkestrale bijval na de opmaat als bewijs dat medewerkers wel degelijk hun kop boven het maaiveld uit mogen steken. Dat zijn sprekende voorbeelden waarin de jazz een modern bedrijf tot voorbeeld kan strekken. En dat swingende organisaties het beter doen behoeft geen betoog. 

Nieuwe rol voor managers
Aan de hand van het nummer Oh Marie van Louis Prima legde Bas Maassen aan zijn gehoor uit wat de nieuwe rol voor managers is. In dit nummer zingt Louis Prima: “Let the stars shine above me”. ‘En dat nu’, aldus Bas Maassen, ‘verwijst naar die nieuwe rol. Managers zijn als sterren. Als ze niet vallen, geven ze een beetje licht, een beetje warmte en een beetje richting. En verder staan ze langjarig niks te doen.’ Met deze parallel introduceert Bas Maassen bij zijn gehoor het fenomeen van het horizontaliseren binnen organisaties. Het heil moet niet langer van boven komen. Het gaat om horizontaal samenspel tussen de frontliners (de melodiesectie) en tussen de backliners (de ritmesectie). Maar ook tussen front- en backliners onderling. Harmonieus samenspel door goed naar elkaar te luisteren. Massieve, bigbandachtige, support aan goede ideeën. Excellerende medewerkers die even mogen soleren om goede ideeën over het voetlicht te brengen, maar die vervolgens kunnen rekenen op warme, bijna liefdevolle, support van de collega’s, het orkest.

Ter ondersteuning van de metafoor “de moderne maatschappelijke onderneming als jazzorkest” speelde Jazz Connection, behalve Oh Marie, een keur van nummers. Night Train met de opmaat van de tenorsax, zodat het publiek kon voelen hoe vanzelfsprekend de melodie voortkomt uit de opmaat. Just a Gigolo en Lazy River om te laten horen dat de ritmesectie onverstoorbaar zijn ding doet, zoals de backoffice in een onderneming zijn planning- en controlcyclus. En nog vele anderen.

Beter dan Koning, Keizer of Admiraal!
De Jazz Clinic werd afgesloten met een verwijzing naar het antwoord op de vraag waartoe maatschappelijke ondernemingen op aarde zijn. Bas Maassen betoogde gloedvol dat het enige doel dat telt de klant is. De klant die meer en beter is dan het bekende Koning, Keizer, Admiraal. Hiertoe sloot Jazz Connection de jazzclinic af met een ode aan de klant in de vorm van het nummer Oh When the Saints.

Als Jazz Connection kijken wij terug op een geslaagd experiment. Jazzmuziek als voorbeeld voor organisaties en hun managers. Een opmerkelijk verhaal over een opmerkelijke parallel. En wie weet ziet u Jazz Connection ook eens in uw bedrijf of instelling. Eén ding is zeker: uw organisatie wordt er zeker swingender van!!